මව්නි දයාබර, අමතකය පුතුට නුඹ

පැතුවමුත්
නුඹ දකින්නට
මිය යන්නට පෙර
එක වරක්
නොපැමිණියේ ඇයිද
මගේ සුදු පුතේ
නුඹ එදා
අහිතක් නැ මගේ
නුඹ නාව මුත් එදා
තිසරණේ සරණයි
මගේ පුතේ
උඹට හැම මොහොතකම

රැක ගන්නට තම ලක්මව් පුතා ගියේ යුධ කරන්න

අහිමිව ගිය
නිදහසක්
හිමි කර දුන්
අපේ අභිත
පුතුණුවන්
වෙනුවෙන්
අදටත් කදුළු
හෙළන
මව්වරුනි
පියවරුනි
බිරින්දැවරුනි
සහොදර සහොදරියනි
දුවා දරුවනි
අපේ උත්තමාචාරය
ඔබටයි....

වංශේ කබල් ගැම...

තිබුණා මටත්
හිනයක්
වෙන්න මනමාලියක්
ඒත්
අද මං
......................

සිනාවත් ඒවගේමද මන්දා...

අතරමං විය
කදුළත් සිනාහවත්
අභියස මා...

එසේනම්,
තව කුමක් ඉතිරිවිද??

දානපති සත්ගුණවත් නෝනා

සුදු පිරුවටයක්
ගත දවටාන
ගියත් පන්සල්
පල්ලි
හැමදාම....

වෙන්න පුළුවන්ද
පින් කදක්
කරනවිට
පව් එකින් එක
හොරහින්
ලෝකයාට...

සල්පිලේ වනමලි

ඉල්ලුමට
අනුව සැපයුම

නටබුන් වෙමින් පැවතුන අතීතය

අනේ ඒ නුඹ
නොවෙද??
මගේ මුළු
ජිවිතයම වු

එපා හිතන්නට
අහිතක් මේ
මං ගැන

මේ මගේ
දියණියනම්
නොවේ
නැගණිගේ
දියණියයි මේ....

තවමටත්
මා අස්වාමිකයි
නුඹ වෙනුවෙන්
එදා වාගේම....

සුසිනිදු රෝස පෙති

බඹරෙකුට
දැණුන
රොස මල්
පෙත්තක
සුසිනිදු බව
අපුරුද
කොයිතරම්

අවුරුදු 13ක් ගියා එකදිගටම ඉස්කොලේ....

අනේ අම්මේ මං ආසා
වෙන්නයි හොද සිත්රුවෙක්
ඒ හින්දා මං යන්නම්
උසස් පෙළට කලා කරන්ටම....

ඔය ළමයට පිස්සුවත්ද??
කවදද හරි ගියේ
කලා කරපු මිනිස්සුන්ට
උඹ කරපන් විද්‍යා විෂයන්

අසම්මත හිත

මගේ පුතේ නුඹ අපේ.........

අග්නි ජාලාවට
පනින්ට
මට නොහැකි
හිමියනි
නුඹේ පුතු
මගේ කුස තුළ
වැඩෙයි
දිනෙන් දින
අපේ ආදරය
‍වාගේ
පෙරදා

සරු නිසරු

අනේ ඇත්තට
ඒ මිනිහනම්
හරියට
සාරෙට හැදුන ‍
වඳ පිදිච්චි
කෙහෙල් පැලයක්
වගේ.....

නැත්නම්
ගැණි නටයිද
ඔහොම
නාඩගං..........

තනිකමට ඔබ එයිද????

ඉකිබිදින සිත පුරා
ආදරෙන් ළං වෙලා
ළග ඉන්න හැමදාම
මගේම වි නුඹ සදා....