ජිවිතය කවියකි සුන්දර
ජිවිතය අකුරු කරන්නට දරන පුංචි උත්සහයකි....
Tuesday, August 31, 2010
එපා ඉන්නට
එනතුරා මං
එන්නේ නෑ
මං ආයේ ඔබෙ ලෝකේට
යළි කිසි දිනේ
නිමක් නැති
මා පිය සෙනෙහසේ
පියා අහිමි මට
මවි සෙනේ
දැනෙනවා
හැම තත්පරයකම...
ආයිමත් නුඹ
මගේ ලෝකේට
එනතුරා මම
ඉන්නවා මග බලා
මගේ ලෝකේ
කුමරාණෙනි..
කදුලු කැට ඇයි මේ තරම් බර ??????
සසරින් එතර වන්නට පෙරුමන් පුරනා මයේ පුතේ...
අයිද මේ ලෙසට දමා ගියේ ඔබ මාව එක්ව මේ ගමනේ......
Newer Posts
Older Posts
Home
Subscribe to:
Comments (Atom)